चालू होता प्रवास निर्धास्त मनाचा
पावलांना सराव होता त्या वाटेचा !

तुझ्यापर्यंत पोचणे हेच ध्येय होते
दृष्टीपुढे तुझे ते प्रिय चरण होते !

वाटेने चालताना तुझाच भास व्हावा
संगे पावलांना तुझाच पदरव यावा !

वळणावरच्या पाऊलखुणा ओळखीच्या
हळूच सांगती मार्ग तोच हा परतीचा !

वाटेवरती दरवळ तुझ्या मायेची होती
सुकर करी प्रवास आस लागली होती !

तुझ्या दर्शनाचा मनी भाव होता
तुझ्या पावलांचा मनी ठाव होता !

तुझे तुला अर्पून ही यात्रा व्हावी पूर्ण
सफलता ह्यातच मज जीवनाची संपूर्ण !!

1 Comment

  1. छान कविता!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *